20 yaşındayım ve aile baskısı görüyorum..

08.03.2020 22:22:18

Başlıktan da anlaşıldığı gibi 20 yaşında bir kızım ve 4 yıllık ciddi bir ilişki içerisindeyim. Kısa süre önce işten ayrıldım ve ailemin baskısı daha bir üst seviyeye yükseldi. Sevgilim benden bir yaş büyük ve okuyor ben de okumak istiyorum ve 2 yıllık bir bölüme çalışıyorum şimdilerde. Evlenmek tabii ki istiyoruz ilerde ama buna ailemin izin vermeyeceğini biliyorum. Bana teyzen gibi 28 yaşında evleneceksin diyor annem.Artık psikolojik olarak çok kötü etkilenmeye başladım. Ailemden sadece babannem ve annem biliyor.Tabii ki annem bunu iyi karşılamadı ve daha çok sıkmaya başladı, olur olmaz sürekli laf sokuyor, iğneliyor.Dışarı çıkamıyorum ve sevgilim bu durumdan aşırı etkileniyor, görüşemediğimiz için üzülüyor ve aramızı bozuyor bu durum çünkü kendimi aileme karşı savunamadığımı söylüyor. Ben özgüvensiz ve korkak yetiştirildim, hep ailemden korktum ve şu ana kadar onlara hiçbir problemimi anlatmadım ama günlerdir her gün ağlıyorum ve artık yaşamak bile istemiyorum ve sürekli aileme mutlu rolü oynuyorum.Babam önceleri fazla sıkmazken şu an ne zaman dışarı çıksam sürekli nerdesin nerdesin diye mesaj atar oldu ve evde de sürekli cevabını versem dahi beni nerdesin kimleydin diye sıkıştırıyor ben de cevap vermiyorum bu sefer cevap vermedi oluyorum. Cumartesi arkadaşımda kaldım ve pazar akşam eve geldim. Bütün gün nerdesin mesajları yüzünden keyif alamadım dahi. Eve geldiğimde annem hemen nerdesin sen dün evden çıktın özledik yani falan dedi, artık içeri bile gidip onlarla oturmak istemiyorum. 2 saat sonra odama gelip zorla sarıldı ve baya bi kokladı beni neden bilmiyorum tabii ben mesafeli davrandım o da evde yoktun kaç gündür odana baktım bomboştu, bi daha bu kadar fazla uzun gitme falan dedi ben de altı üstü dışarı çıktım dedim o da sen özlememişsin belli dedi gitti. Yani ben kalkıp 10 gün anneannemde kaldığımda beni ne aradılar ne sordular, eve döneceğim gün bile bir kere napıyorsun demediler ben buna sinir oluyorum. Onlarla konuşmaktan da çok korkuyorum, asla konuşamam bu korkumu yenemem biliyorum, doktora gitsem aile terapisi yapıyorlarmış ama ben kalkıp bunu da yaptıramam. Çok zor durumdayım, nefes alamıyorum artık. Evlenmek istemesem bile artık kaçıp gitmek istiyorum.Sevgilimle görüşemiyorum bu baskının kurbanı olacağım biliyorum, intiharı bile düşünür oldum.Böyle konuşunca aileme karşı vicdan azabı çekiyorum ama çok acı çekiyorum ve bunu asla anlamıyorlar. Özel bir şeyim bile olamaz benim cüzdanımı, çekmecelerimi her şeyimi karıştırıyor annem. En azından ehliyete yazılayım da hem dışarı çıkarım diyorum ama ne yapacaklar biliyor musunuz neden evin burdakine yazılmadın gittin oraya yazıldın olacak ve buna da izin vermeyecekler. Ne yapabilirim konuşmak gerçekten istemiyorum daha doğrusu çok korkuyorum, işe girmek isterdim ama sınava çalışıyorum. Daha nasıl açıklarım bilmiyorum ama üst seviye bir baskı bu gerçekten.Bu ailede kendimi temiz tutulması gereken bir obje gibi görüyorum çünkü bana böyle davranılıyor..

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim
Bu Soruna Üretilen Çözümler

Seni o kadar iyi anlıyorum ki bende aynı sorunla karşılaştım benim ilişki mi de biliyorlardı ve sürekli karısıyolardı ailem muhtemelen ilişkin oldugu için bu şekilde davranıyorlar bizimkiler her yolu denedi çünkü ayrıca bu durumdan babanın da haberi var sen ne kadar bunu bilmesende burda sana düşen bana göre ayrıldık yalanını söylemen yalan kötü bişey ama bu sekilde üzerindeki baskı azalıyor ayrıca bikaç gün dısarı çıkmayıp üzgünmüş mofun düşükmüş gibi yapacaksın

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Resmen kader arkadaşımı buldum.. bende hâlâ korkudan sevgilim olduğunu söyleyemem ya da hiçbir şekilde karşı çıkamam.. Seni o kadar iyi anlıyorum ki tarifsiz gerçekten kendi yazdığım sorunu okurmuş gibi hissettim.. Biraz diş geçirmeye çalış, çok ufak ufak böyle yani bağırmak çağırmak değil de çıkıp eve geldiğinde şüpheci gözlerle baktıklarında ya da bir şeyler söylediğinde kırıcı konuşma ama konuş, bi birey olduğunu belli et. Erkek arkadaşın aile durumunu bildiği halde belki bahane algılayabilir bi zaman sonra (belki öyle bir insan değildir sadece varsayım) hep dertleş, hep anlat bilsin sevgililer çoğu zaman arkadaşlardan çok daha iyilerdir.. Umarım çok mutlu olursun, umarım çektiğin cefanın bir gün sefasını sürersin

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Ben de 20 yaşındayım durumlarımız benzer.Aile baskısı görüyorum üniversite için şehir dışına çıktım ve o kadar iyi geliyor ki onların yanına yeniden dönesim gelmiyor ben de buraya sırf bunun için girdim.Umarım atlatabiliriz bu durumu

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Aynı sorunu bende yaşıyorum şuan bile hatta biliyormusun ben sevgili bile yapamıyorum çünkü ailem bana küçüklüğümden beri aşılamış bu düşünceleri işte yaşın küçük daha erken ne sevgilisi kızıyorlar tepki gösteriyorlar oysa ki önemli olan benim mutluluğum değil mi belki benim hayatıma alacağım insan veya aldığım insan beni çok mutlu ediyor onun yanında huzurluyum kendimi onun yanında memnun hissediyorum ama ailenin böyle şeyleri anlaması güç oluyor anlıyorum seni aileni karşına alıp konuşmadıysan bir konuş derim ama denediysen olmadıysa onların yüzüne gül cidden annenin babanın yüzüne gülünce bir nebzede olsa karşılığını göreceksin onlarda seni kötülüğünü istemez ki intihar veya zarar verme fikrini düşünme lütfen kimse bu dünyaya boşu boşuna gelmiyor eminim ilerde istediğin kişiyle istediğin yerlerde olursun :))

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Parazit aile durumu bir çok bireyin sorunu, 20 yaşında genç bir kızsınız korkulacak bir durum yok ailenizle konuşmanız gerek kendi iradenizin ve fikirlerinizin değerli olduğunu bilmeleri gerek. Bu şekil de sadece kendinizi yıpratırsınız lütfen durumu daha fazla içselleştirmeyin en güzel yaşlarınızı baskıcı bir aileye göre kurallandırmayın.tabiki size ailenizi ezip geçin demiyorum. Ama konuşmak anlatmak dermandır.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Psikoloğa gitmene gerek yok ben sana anlatayım bu baskı sen ayaklarının üstünde tek başına durana kadar bitmeyecek bundan kurtulmak istiyosan önceliğin kendi geleceğin olsun okumak istiyosan okumalısın ne zamanki işe gireceksin para kazanmaya başlayacaksın ozaman üzerindeki baskı azalacaktır sevgiline durumunu anlat anlamıyosa empati yapamıyosa onunla vaktini harcama onun için ailenle arana mesafe koyma. Ailene gelince onların sana güvenmesini sağlamalısın çok zor olabilir ama başarabilirsin bide annen biliyo sevgilini her dışarı çıktığında kuşkulanıyodur onunlamı buluştu diye arkadaşında kaldığında bile sevgilinde kalmış olabileceğini bile düşünmüştür anne o herşeyi düşündüğü için seni sıkıyo bu kadar onunla konuş içinde bulunduğun bu durumu anlat. Evdesindir sürekli annene yardım et yemekle temizlikte. Tatlı ev kızını oyna biraz evde otur :D

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bu konuda bi psikologla görüşebilirsin en azından seni rahatlatır ailene karşı nasıl davranman ne yapman gerektiğini çözümler sana onun dışında da Allaha bol bol dua etmeni tavsiye ederim kendine evine ailene inan ki düzelecek sadece sabır gerekiyor inşirah suresi,yasin süresi aklında bulunsun cok etkili dualar allah yardımcın olsun

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Tatlım bende kızım ve 20 yaşındayım aynı durumu bende yaşadım yıllardır da devam ediyorum bunu yaşamaya benimde erkek arkadaşım bu yüzden terketti beni ailene karsi ne yaparsan yap böyle devam edecekler. Universite kazandığın zaman emin ol bu durum düzelecek. Okuduğum zaman yalnız değilmişim dedim bana davranış şekilleri de bu ailenin ne yaparsam yapayım hep yanlış yaptığım şeyler ve kimse anlamıyor senin yapacağın tek birşey eğer gitmek istiyorsan evden üniversite kazan da git derim çok az kaldı sabret sınava bende onun için çabalıyorum. Erkek arkadaşın eğer kaç gel diyorsa sakın dinleme önce senin bir güvencen olmalı üniversite kazandığın zaman ilerki yaşantın için daha rahat olabilmek için sınavı kazanmak zorundasın kızsın kendini herşeye rağmen korumak zorundasın kendi ayaklarinin üstünde durmak zorundasın her mesleği yapamazsın o yüzden sabret sınavı kazan sonrası senin için çok daha iyi olur :)

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Sponsorumuz: İnstagram Ucuz Takipçi