Başa çıkamadığım gereksiz düşüncelerim

11.02.2020 21:16:35

Her şeyin sonucunu düşünüyorum ve buna engel olamıyorum. Bir şeyi yaparken doğruluğundan emin olmak istiyorum sanki yanılmak çok kötü bir şeymiş gibi (ve çoğu zaman yanılıyorum) bir şeyi yapmadan önce 2983288329 kere düşünüyorum. Kendi kendimi yiyorum. Tüm sonuçlarını göz önünde bulundurup şöyle olursa nolur böyle olursa nolur diyorum anı yaşayamıyorum ya gelecek kaygısı yada geçmişte takılı kalıyorum ve insanların tepkilerini önemsiyorum şunu yaparsam ne derler bunu yaparsam ne derler buda özgüvenimi sarsıyor hatta şuan acaba ne derler diye bazılarını yazmayıp göndersem mi göndermesem mi diye şüpheye düşüyorum ve bundan nefret ediyorum küçücük bir şeyi umursuyorum kafama takıyorum ve buna engel olamıyorum birileri tarafından hiç düşünülmeden kırılıyorum ve farkına bile varmıyorlar ama ben birine karşı küçükte olsa bir şey söylesem acaba kırılmışmıdır diye düşünüp pişmanlık duyuyorum uykularımı kaçırıyorum bilinç altımda yer ediniyorlar teker teker. çok sevdiğim insanlar sürekli değişiyorlar ve sanki başka biri oluyorlar onları tanıyamıyorum muhtemelen arkadaşlarım hiçbir şeyi kafama takmadığımı sadece dalgasına bakan biri olduğumu düşünüyorlar ama tam tersi. hayatım bir döngü içerisinde ve bu döngüyü kıramıyorum daha sonra çok sevdiğim birini uzuuunn zaman önce kaybettim o en azından bir şeyleri takmama yer bırakmıyordu küçücük bir şey söylese tüm düşüncelerim yok olup gidiyordu ama o da tüm insanlar gibi değişti ve gereksiz düşüncelerime düşünce katmaktan başka bir şey yapmadı, sonrada gitti. şimdi bu düşünceler içinde boğuluyor gibi hissediyorum ve tek yönteminde takmamak hayatı dalgaya almak olduğunu düşünüyorum ama elimde değil aslında gerçek çözümde bu değil her şeyi dalgaya alırsam önemli olan şeyler ne olacak onlarıdamı yokmuş gibi geçiştiricem neyse öyle işte yoruldum

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim
Bu Soruna Üretilen Çözümler

Sen çok düşünceli birisin açıkçası takdir ediyorum düşünceli olmak özgüven eksikliği olduğunu göstermez düşünebilirsin herşeyi herkesi ama öncelik sıralaman yanlış önce senin hissettiğin önce sen ilk sen sonra diğerleri hadi şimdi birazda bunu düşün ama benim için değil kendin için

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Öncelikle yanlız değilsin 20 li yaşlarımın başında bu durumu çok yaşamaya başladım biriyle tartışsam haklı dahi olsam özür dilerdim sonrasında sesimi çıkarmasam evde şöyle seseydim böyle deseysim diye kendimi yerdim tabi bu durum zamanla öyle bir hal aldıki yolun başındasın önlemini al takıntılı birisi yaptı beni açıkca söyliyim bu tarz insanlar arkadaşlıkta iş hayatında aşk hayatında derin bocalıyolar çok ince eleyip sık dokumaktan beyninde duyguları kemikleştiriyosun ve kalıcı oluyor ince düşünen birisin muhtemelen empatik ve aşırı merhametli vicdanlı birisin duygularını törpüle eğer başaramıyosan utanma kısa bir terapiyle aşabilirsin ama bunu düzeltmez isen baştan açık açık söylüyorum unutma OKB’ye yakalanma riskin oldukça yüksek mükemmelliyetçilik iyi birşey değil insansın tabikide hataların olucak insanlarda yapıcak kırabilir hatta kırılabilirsin sadece bunlardan ders almaya bak

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Sana tek söylemek istediğim şey hayat senin hayatın bunu sakın unutma. Kimse mükemmel olamaz bunu da unutma. Doğrusuyla yanlışıyla yaşa hayatını. Geriye döndüğünde ders çıkarabilecek yanlışların olmazsa zaten öğrenemezsin ki hayatı. Ve insanlar. Hiçbirini kafana takma

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bu duyguları bende çok yaşıyorum ve bunun tek çaresi sanırım cansız bir uğraş edinmek benim bu sene sınavım olduğu için sürekli soru çözerek bir süre düşünmemi engelliyorum sende sporla ilgilenerek falan kendini mesgul edebilirsin bu sayede insanları düşünmezsin

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bak seni cok iyi anlıyorum. Inan bende çok yalnızdım. Daha dogrusu hala yalnızım ana şöyle düşünmelisin sen kendinu sevmezsen kimse seni sevmez. Kendini mutlu hissettirecek seyler yapmalisin. He olmuyor mu yardim alabilirsin beni yanlış anlama sakın .her insan yardim alabilir bende almistim zamanında. Kendine yeni uğraşılar bulmalısın bence sosyal çevre, etkinlik ,kitap okuma vs.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Uzun zaman önce bende aynı fikirdeydim ancak sonra fark ettim ki aslında bunun böyle olmaması gerekiyor yani şuan hiç düşünmeden haraket ediyorum yani yanlış mı yalnış olsun nolmuş bunu yapmak mı istiyorum git hiç düşünmeden yap eğer düşünürsen kafayı yersin unutma ki senin senden daha önemli hiç bir şeyin yok bunu asla unutma kendine sürekli her şey çok güzel olucak diye tekrarla not et bunu kendine hayatında ki olumsuz şeyler olabilir insanları kırabilirsin çünkü senden çok kırıldın çok ağladın kendin için yaşa bu hayattı geleceği düşünürken bile belli bir nokta da bırak sana söyleyeceğim çok fazla şeyler olabilir ama şunu asla unutma senin senden başka kimsen yok dediğim gibi her şey çok güzel olucak.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bu düşünceleri insanlara yöneltmek yerine ya da basit olaylara, farklı alanlara yönelmek fayda sağlayabilir. Kaç yaşındasınız bilmiyorum ama belki sadece zaman gerekiyordur. Hayat her zaman sevecek birini de farklı sınavları da zamanla yolumuza çıkarıyor. Bir süre sonra o dertler eskiyor yerine yenileri geliyor ama hayatın kendisi de bu değil mi zaten?

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

kendimi okudum resmen,sürekli ama sürekli insanların hakkımda ne düşündüğünü düşünüp kafayı yerdim ama bi süre sonra kendimin o kadar da önemli olmadığımı farkettim yani insanlar neden sürekli benim hakkımda bir şeyler düşünsün ki,göründüğünün aksine iyi bir şey bu çünkü onlar çok mu önemli hani sen sürekli onlar hakkında mı düşünüyorsun,yazınca biraz saçma oldu ama okuyunca anlamlı gelicek bence sana,demek istediğim önemli değil gerçekten seni anlıyorum baya iyi anlıyorum hem de ama kaç kere yaşıyorsun o günü o saati boşver yapmak istediğin şeylerle geçir vaktini,düşünmeye değmiyor

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Çok iç tırmalayıcı bir durum. ???? Böyle şeyler düşünürkün bu hayatta hiçbir şeyin ideal olmadığını hatırlat kendine. Hiçbir şey mükemmel değil, ben bir kar tanesi değilim, mükemmel olamam gibisinden. Ve ablamda da bunun gibisinden bir vaka olmuştu sonunda okb hastası oldu. Zor yakayı yırttı. Doktorlar beyninde mutluluk hormonları üreten lob muydu neydi )şimdi tıbbi açıdan unuttum çok eskiden oldu( o kısmın faaliyetini yitirdiğini, yani mutlulişuk hormonlarınln üretilmediğini ve bu yüzden böyle saçma bir hastalığa tutulduğunu söylediler. Ablamln mutluluğunu artırdıka azaldığını gördük. Tabii o ilaç falan da aldı ama sen seni ne mutlu ediyorsa onu yap. Çikolata ye, cips ye, ne bileyim seni gerçekten sevindiren şeyler yap. İyi geldiğini büyük oranda göreceksin. Bunlara odaklan. Paranoyaya dönersin sonunda mazallah. Lütfen güzel şeylere odaklan. Bu hayatta kendin için yaşıyorsun, insanların onayı için değil. Bu dünyaya tek bir vücut halinde geldin, kimseye ait oısaydın onun bedenine yapışık şekilde doğardın. Ama bak sen tek olarak doğdun ve kendini mutlu etmen gerek, insanları değil. Kimse senin gibi değil,kimse küçük şeylerden üzülmez.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bu tarz durumlar aslında bana göre ciddi şeyler.Birini kaybettim olayına kadar dediklerini bende yaşıyorum. Ve bence psikolojik destek şart. Cunku başka türlü geçeceğini sanmıyorum. Geçmişten olan darbeler bu takıntı ve ozguvensizligi de beraber getiriyor. Hatta daha da fazla artıyor. Çok zor bir durum. Kendi kendimize engeller koyuyoruz. Bunları aşmanın tek yolu birilerinden destek almak bence. Ben 20 yasindayim ve çok denedim yapamıyorum şu an bir destek görmüyorum ama bir psikologla falan konuşup bu sorunları çözmeliyiz yoksa hayat böyle geçmez.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Sponsorumuz: Minecraft Premium