Nasıl bir duygu durumu? Nasıl bir belirsizlik?

09.02.2020 21:38:49

Günümüzde duygularımızın yok sayıldığı ve birer robot olarak görüldüğümüz bu iğrenç yerde çoğu insana karşı dik durmak ve güzel bir karakter sergilemek insanı çok yoruyor. Özellikle çok küçük yaştan gelen aile içi o yürek sızısı, bu yürek sızısını gidermek için dışarıya bakış, haliyle dolmayan boşluk ile kendine kapanış. anlatmak istediğim şu; Duygularımı hissedemiyorum. Hayallerimi umutlarımı kaybettim, hiçbiri yok. Kimseye güvenemiyorum kimseye duygularımı ve öz karakterimi yansıtamıyorum. Yıllardır yanımda olan insanlar aslında beni tanımıyor. Ne istiyorum? Neden istiyorum? Ne için? hiçbirinin cevabını bilemiyorum. Yanıma bir sevdiğimi alıp saatlerce ağlamak ve omzunda uyuyakalmak istiyorum. İçimde biriken bu boşluk ve durduramadığım kafam beni intihar düşüncelerine sürüklüyor. Var olduğumu kabullenip hiçbir yere ait olamıyorum. Dışarıya çıkınca da herkese güler yüzlü ve sıradan bir kişilik sergileyip içimdeki acı ile kıvranıyorum. Öyle yoruldum ki, öyle çaresizim ki...

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim
Bu Soruna Üretilen Çözümler

Valla ben artık insanlara gülmekten mutluymuş gibi gözükmekten o kadar yoruldum ki dışarı falan çıkmıyorum hayatım boyunca taşıyacağım bu role biraz ara verdim yoruluyo insan tükeniyo gülüyoruz diye kimse bizi dinlemiyo sorunumuz yok sanıyo anlıyorum seni ben ama bu sorununa cevap bulamazsın çünkü yok güçlü durmayı bıraktığın an tükenirsin sakın bırakma

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Kardeşim hani terapiste gidersin ya çocukluğuna inelim derler hep şaka gibi gelirdi bana ama yaşadığın ve yaşadığımız bu duyguların kökeni çocukluklarımızda gizli bizde aile kavramı maalesef çok kötü evebeynler senin karnını doyurunca okula gönderince herşey tamam diyolar sorumsuzlar bak çocukluğumda uğradığım cinsel istismar, taciz iftirası anne babanın sürekli kavga etmesi aile içi sorunlar sadakatsizlik bunlarla büyüdüm içimdeki boşluk duygusu öyle derinki tutunamıyorum hayata psikolojim pert kimseye güvenmiyorum inanmıyorum iş hayatım iyi değil aşık olduğumda kendimi kaybediyor paranoyak oluyorum çok seviyorum ama terkediyorum kaybetme korkusu ailemle pek iyi değilim ama miş gibi yapıyorum annemi çok seven babasına düşman yetiştirilmiş bir erkeğim erkeğin rol modeli babasıdır 26 sene babama düşman oldum ama barıştım babamla onu çok seviyorum ama anneme öfkem geçmiyor sadece bak yanlız değilsin işte benimkide sana örnek olsun çok zor bir süreç kendi yaptıklarımı söyliyim sana spor yap, okuyabilirsen kitap oku bir kaç arkadaşın illaki vardır onlarla sohbet et yazmak iyidir duygularını kağıda dök sonra ya rahatlarsın sadece şunu bil sonsuz bir ızdırap değil ölmeyi bende çok arzuluyorum ama yapmıcam bunu kendime bu benim kendime duyduğum bir saygım seninde olsun zaman neler gösterir belli olmaz ama sana vereceğim son tavsiyem şudur derdini küçümseyen annen dahi olsa kapıyı göster yanında olmayanların mış gibi yapan takma üzülme diyen güruhtan kurtul yanlız olsan bile ucunda kurtul tabikide üzülüceksin canın yanıcak buna izin ver bazen ister kendi seçimimizle ister elimizde olmayan sebeplerle yaşamak zorunda olduğumuz durumlar vardır zamanı ne kadar geri sararsan sar bu döngü değişmez sen oradaki mesajı al kaderim bu deyip kadercilik oynama sadece süreç çok zor evet ama bunu aşabilirim diye her daraldığında elini göğüs kafesine koy derin bir nefes al ve tekrarla sana iyi gelen insanlar varsa onları uzaklaştırma kendinden herşeyin senin adına düzelmesini diliyorum

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bu çağda biz ruhani savaş veriyoruz anlattıklarının hepsi çağın getirdikleri dediğin gibi hepimiz robotlaştık insanlar olarak karşımızdakine güvenemiyoruz doğal olarak İşe kendini sevmeden başlasan diyorum bende insana yine kendisi iyi geliyor biliyor musun hem kendimizi kötü yapabiliyoruz hem de iyi sen şu an kötü olduğumuz taraftasın iyi tarafa geçmek için savaşmalısın kendin için bir şeyler yapmalısın kendini sevdikçe geri kalanlar teker teker rayına oturuyor nasıl sevicem dersen de kendine bir uğraş bul klişesini buraya koyuyorum ya mesela kitapların dünyasını keşfedebilirsin yakın arkadaşın kitaplar olabilir ya da spora gidip vay be ben neymişim dersin yani demek istediğim konfor alanından çıkmalısın asıl macera burdan sonra başlıyor kendine tamamen inanırsan gerçektende her şey oluyor ya ben çok özgüvensiz biriydim arkadaşım iyiliğimi suistimal ediyordu sanıyordu ki bu hep susucak ben konuşucam bir gün bir patladım o konfor alanından çıktım kendimi farkettim ve şu an kendimle oldukça mutluyum yalnızlık bir yere kadar iyi geliyor ama iş ilk önce burdan başlıyor şu an sen yalnızsın ve kalkman için kendini güçlendirmen gerek buna en iyi çözüm ise gökyüzüne bakmak bu bile sana iyi gelecektir mesela neyi sevdiğini keşfetmen için denemeler yap kendine belki kitap okumayı sevmeyeceksin belki de spor sana iyi gelecek bunu denemeden bilemeyiz intihar lafını hiç geçirmiyorum bile çünkü savaşmadan nereye gidiyorsun sen savaşçısın her zaman savaşacaksın kazanamadın diye niye bırakıcaksın ki ya en kötü ne olabilir ki böyle düşün kendinle yeşermek varken neden hep sonbaharda ya da kışta kalıyorsun mevsimlere bak hep aynı mı kalıyor genel olarak yaşadığımız bu coğrafya da diyelim yapraklar dökülüyor yeniden yeşeriyor düştüysek kalkmasını da biliriz diyor sen de doğa gibi bunu yapabilirsin doğanın kanunlarını kendine de uygula Umarım yardımcı olmuştur iyi haberlerini bekliyorum :)

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

yaparken cidden mutlu hissettiğin şeyler yapmalısın bence,bilmiyorsan bunları bulmaya çalışarak vakit geçir ve cidden kendini iyi hissetmeye çabala.yakın bi arkadaşını yanına alıp sabaha kadar ağlama fikri de hiç fena değil bence,arkadaşının omzunda olmasa bile kendi başına yatağa girip sabaha kadar ağlamalısın ve emin ol çok hafifleyeceksin,unutma gelip geçiyor kendin nasıl istersen öyle hissedersin

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

öncelikle bu hissi biliyorum.. yakasını bırakmıyor insanın. İntiharla olacak iş değil... ,,,ağla diyorum sadece sana.. bu biraz rahatlatıyor insanı bı de havalar soğukken yürü bolca yürüyüş faydalı oluyor.. Ve insanlar konusu da da seni tanımadığını düşündüğün herkesi çıkart hayatindan..zaten nsana iyi ya da kötü gelmiyorlarsa ne anlamı var ki ? Onlar da yoruyor insanı.. kendini hobilerine yonelt. İyi gelen. Şeyler mutlaka vardir.. onların peşinden gidersen kendini anlatabilecegin birisine mutlaka denk geleceksin.. ki eğer istersen başaracaksin Mümkün olduğu kadar yalnız kalmamaya caliş bu seni umutsuzluğa suruklemesin. Sana kötü gelen insanları arkadaşlarını aileni kim varsa aklından hayatından çıkarmaya bak Ve kendini sevmeye çalış

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Başımıza asla ummadığımız olaylar geldiği zaman ummadığımız insanlara dönüşüyoruz. Hayattan beklentini sıfıra indir ve kafana göre yaşa. Bir süre sonra bu halinden kurtulacaksın. Eve tıkılmak yerine çık dışarıya yeni insanlar tanı ama kimseye sana zarar verecek samimiyeti verme. İnsanların eline kalbini vermezsen duyguların, hislerin sana kalır :)

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Duyguların kaybolması etrafımızdaki insanların sürekli iyi niyeti suistimal etmesinden. Kimseye güvenemiyorsun sonra kendi içine çekiliyorsun. Ama bu zamanların da geçtiği zamanlar olacak illaki. Gerçekten mutlu olduğunu hissettiğin zamanlar gelecek. Bazen çaresiz ve yorgun hissettiğinde dök içini ağla. Hem için rahatlar. Roman oku siir oku şarkı söyle kötü bile olsa sesin. Dans et. Yazı yaz. Yürüyüş yap. Umarim bu duygu durumun düzelir. Cunku böyle yaşamak da bir sure sonra insanı rahatsız eder. Kendini güzel hissetmeye bak:)

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bazen çok umutsuz ve karamsar hissediyoruz bence bunu tüm insanlar hissediyor ara ara ama en umutsuz olduğumuz an da bişey oluyor ve hayat bir nebze yaşanılacak hale geliyor . Eminim sana sen de bulacaksın doğru yolu . Sadece sabret ve kendini sev . Bu dünya da başkalarından daha çok kendini sev . Çünkü önemli olan sensin . Ve güzel günler yakında :) mutlu ol

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

sana soyut hiçbir şey önermeyeceğim direkt net ve somut bir şekilde; spora başla diyorum. bunu fiziğin için değil öncelikle bu ruh halin için yapmalısın. kendini gelişirken görmek ve spor yaptıkça salgıladığın hormonların etkisini zamanla sen de fark edeceksin.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Kendini içine kapatmışsın insanlara güvenmeme konusunda benimde sorunlarım var bile bile doğrusunu bildiğim şeyin yalan halini dinliyorum arkadaş dediğim insandan bu çok kötü insanların bu kadar acımasız oluşu herneyse intihar düşüncesinden uzaklaş ilk önve kendinş sev ne kadar değerli olduğunu farket çünkü senin gerçekten iyi biri olduğun belli insanlardan darbe yemekten korkuyor olman güvenmemen senin suçun değil o insanların suçu intihar etmek hiçbir zaman çözül değil önce kendini sev gerçekten sevilmeye değer birisin çünkü iyi ki varım de değerimi bilicek biri çıkıcsk karşıma elbet de çünkü çıkıcak sorunlar yaşanır ama elbet çok güzel günler yaşıycaksın buna inan bunu düşün sen asla çaresiz değilsin sadece içine attığın için anlatıp birine ağlayamadığın için böyle hissediyorsun o his sadece bu yüzden var sen çok değerlisin ve mutlu olmak için çabala olur mu geleceğinde inanıyorum ki çok mutlu olucaksın güzel güvendiğin insanlar çıkıcak karşına sadece zaman lazım lütfen negatif düşünmeye itme kendini

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Son 24 Saat İçinde Başlıklara En Çok Yanıt Veren Anonimlerle Konuş