Severek ayrıldıktan sonra nasıl başa çıkılır?

07.06.2020 18:51:42

Merhaba baya sıkıntılı bir süreç yaşıyorum ailenin tavsiyesi ile iki yıl önce görüştük 1 ay konuştuk sonra ben emin olamadım son verdik iki yıl sonra kader tekrar bizi bir araya getirdi ilk sevgilim her şeyim canım oldu arada aile de olunca ve onun karakteri nedeni ile de baya güvendim ruya gibi bir 4 ay yaşadık her şeyi ile o kadar guvendim ki asla dediğim her şey oldu çünkü fena tutuşmuştum .Güvendim onun benden çok sevdiğine emindim ilk defa hayatımda gelinlik baktım çünkü beni buna inandırmıştı iki yıl beklediğine dua ettiğine sosyal bir hesaptan takip ettiğine vs sonra benim iş sıkıntım vs derken bi anda o soğukluk oldu düzgünce konuştuk tekrar barıştık çünkü evlenmek istediğini bizi böyle düşündüğünü vs söyledi barıştık ama garip bir bunalım halindeydi ne arama ne mesaj korona süreci hayatım yeterince zorken iş güç kendimi birde kullanılmış hissetmeye başladım ne ayrılmak istedi ne düzeldi en son ben buna bir son verdim 7 ay son konuşmamızda başkasının sorumluluğu aileler vs zor geldi senin kadar derin yaşayamıyorum mutlu olamayız şu bu ben ona her seyimi vermisken ve bunu bilirken hemde bende kötü seyler söyleyip ayrıldım ama o coktan bitirmisti. Ne yaparsam yapayım geçmiyor şimdi kendime inanamiyorum nasıl bu hale geldim Allah i unutup nasıl güvendim diye hayal kırıklığı bende bıraktığı sağlam karakter figürü yok geçmiyor canım o kadar yanıyor ki toplanamiyorum kokusu ona sarılmak ve avuç içlerinden tekrar öpmek istiyorum bunları isterken kendimden nefret ediyorum.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim
Bu Soruna Üretilen Çözümler

ya allah aşkına git barış ya tamam eywallah bazen böyle sıkıntılar olabiliyo mesela yeni çıkmaya başlayan bir çift konuscak konu bulamıyabiliyo ama ayrılmıyolar ddaha cok biribirini sıkıyolar belki konustukları malca ama sonucta beraberler senin o öyle yaparken yanında olduunu göstermen gerekiyo tabiki tercih senin ama evlenme hayali kurdğun ilk adamı bence kaybetme

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

böle durumda insan nefes dahi alamıyor..senı anlıyorum..ama su var ne kadar unutmak ıstersen cabalarsan o kadar aklında yer edınır..böle durumda zıhnını unutmak için degıl baska seylere vakıt ayırarak degerlendırmelısın..cunku zıhın zorladıgın anda aynı seylerı tekrarlar..korkunla yuzles..unutmak istemezsen unutma..ama olamayacagınız dusuncesıyle kendını alıstır..yüzlesmek en önemli etken..

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

ayrılığın tek çaresi zaman derler. gerçekten öyle mi bilmiyorum ama bence sende buna inanmalısın ve bu süreçte kendini kaybetmemeye çalışmalısın, ayakta durmalısın. bende 1 ay önce bir ayrılık yaşadım ve çok canım acıyor. ama sabırla bekliyorum kendime bağlı kalmaya çalışıyorum. şimdi seni de buna davet ediyorum :) insan önce kendini sevmeli ki gerçek mutluluğu bulabilsin. sende kendini sev

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Bende ayni seyleri yasiyorum sevdigim halde biraktim ben surekli sarki dinliyorum yada yeni biseyler kesfetmeye calisiyorum odami susleyebilecegim seyler yapiyorum onu keserken dikerken boyarken aklindan cikiyo zaten zamanla zamanla geciyo sende deneyebilirsin zamanla gecicektir ama birbirinizin kaderiyseniz eminimki sikintilar cozulucektir yeterki sikma canini

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

ben de aynı durumu yaşıyorum okadar çaresiz okadar aciz bir durum ki herşey onsuz boş herşey anlamsız kafanda beyninde aklında kalbinde sadece ovar onsuz herşey boş o varken herşey tam herşey yerinde herşey dört dörtlük herşeyin boşluğu doluyor ama onun boşluğu dolmuyor unutamıyorsun yaane yapsan da aklında unutursun belki birgün diyecem de ben beceremiyorum unutamıyorum gözümün önünde başkaları ile konuşuyor bana her geldğinde hep ona gidiyorum koşarak gidiyorum sorgusuz sualsiz gidiyorum onun yanında aldığım nefes dünyaya bedel ama keşke böyle olmsa yaşayabildiğin kadar yaşa herşey sana kar kalsın üzülüyorsun acı çekiyorsun ama acısı bile mutluluk aşk bu işte yanıyorsun ama yandığını hissetmiyorsun...

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Benim ki biraz daha hafif ama sizin yaşamış olduklarınıza benzer bir durum. Aslında özetle, yaşıyorsun. Komik biraz ama öyle. Yaşıyorsun. Acılar ruhunu en diplerine kadar sarıyor, gece yataktan boğulurmuşçasına uyanıyorsun, ne suyun ne havanın tadını alabiliyorsun... Ama yaşıyorsun. Acı, yaşanmamışlık duygusu, nerede hata yaptımlar, suç bende çok sevdimler... Her şey üst üste geliyor. Hele bir de karşı taraf hiç bir şey yokmuş gibi hayatına devam ediyorsa, geriye tek bir dua kalıyor; Allah'ım al artık canımı. Ama hala yaşıyorsun. Herkes geçecek diyor, sana bir takım önerilerde bulunuyor, belki de sana onu kötülüyor... Ama hiç bir şey içindeki yaraya deva olmuyor. Sonra işte nefret etmeye de başlıyorsun kendinden, niye hala seviyorum diye. Ama yine, hala yaşıyorsun. Günler geçiyor ama sanki tonlarca ağırlık konuluyor ruhuna. Sıkılıyorsun, sıkışıyorsun, ne yere ne göğe sığamıyorsun. Canın o kadar yanıyor ki bıraksalar her yeri yakacakmışsın gibi hissediyorsun. Ama yine yaşamaya devam ediyorsun. Ama sonra, hiç beklemediğin bir gün, gözlerini yeni güne açtığında, bir bakıyorsun ki gitmiş oluyor. Gönlüne demir atmış olan o gemi yok artık. Tekrar serin rüzgarları hissediyorsun yüzünde. Belki aylardan belki yıllardan sonra ilk kez bir gülümseme oturuyor yüzüne. Emin ol, o bahar bir gün yine gelecek sanada. Ama o zamana kadar hayatta kalmaya, ayakta kalmaya çalış.

Mesaj Gönder (Çevrimdışı) Anonim

Sponsorumuz: İnstagram Ucuz Takipçi